مبانی طراحی بازی (Game Design)

هدف، قانون، بازخورد و چالش رو تو هر بازی‌ای پیدا می‌کنی و می‌بینی چرا یه مانع که هیچ‌کس لازمش نداره، کل ماجراست.

چند تا کاری رو که بازیکن هر چند ثانیه تکرار می‌کنه پیدا می‌کنی، و حلقه‌های بزرگ‌تری که دورشون پیچیدن.

با سه نیازی که بازی‌ها برآورده می‌کنن آشنا می‌شی، با انواع بازیکن‌ها، و اینکه یه بازی چطور می‌تونه به چند تاشون برسه.

چالش رو پابه‌پای مهارت بالا می‌بری تا بازیکن بین حوصله‌سربری و کلافگی بمونه، با یه منحنی دندونه‌ای.

یه ایده‌ی جدید رو بی‌خطر یاد می‌دی، امتحانش می‌کنی، یه پیچ بهش می‌دی و تمومش می‌کنی، همه‌ش با چیدمان مرحله، نه با متن.

کنترل‌ها رو سریع و بخشنده می‌کنی، بعد صدا و حرکت و افکت رو لایه‌لایه می‌ذاری تا هر حرکتی حس خوبی بده.

استراتژی‌های غالب رو پیدا می‌کنی، با هزینه و ضدحمله کاری می‌کنی هر گزینه‌ای ارزش انتخاب داشته باشه، و جلوی جلوافتادن بی‌برگشت رو می‌گیری.

انتخاب می‌کنی به چی و کِی پاداش بدی، می‌بینی چرا پاداش‌های شانسی این‌قدر گیرا هستن، و نمی‌ذاری پاداش جای خود کیف بازی رو بگیره.

با دنیای بازی، قانون‌ها و انتخاب‌های خود بازیکن داستان می‌گی، نه فقط با میان‌پرده‌ها.

بازی کردن آدمای واقعی رو بدون کمک کردن تماشا می‌کنی، بیشتر کارهاشون رو یادداشت می‌کنی تا حرفاشون رو، و اینو به تغییر تبدیل می‌کنی.

یه ایده‌ی بازی رو با کاغذ و تاس و کارت تو یه ساعت امتحان می‌کنی و هر بار با تغییر یه قانون بهترش می‌کنی.

همه‌چی رو کنار هم می‌ذاری: از یه بازی تاس قدیمی شروع می‌کنی، قانون‌هاش رو هدفمند عوض می‌کنی، تستش می‌کنی و می‌نویسیش.