توالی آکوردها
آکوردهای یه تنالیته رو با عدد رومی شماره میزنی، میفهمی چرا V آدم رو میکشه سمت I، و یه توالی مثل I–V–vi–IV رو از یه تنالیته میبری به یه تنالیتهی دیگه.
عدد، نه حرف
توالی آکوردها و اعداد رومی (Chord Progressions & Roman Numerals)
هفتتا آکورد گام ماژور رو با عدد رومی از ۱ تا ۷ شماره بزن. حرف بزرگ یعنی ماژور، حرف کوچیک یعنی مینور. خانوادهی درس قبل تو دو ماژور میشه: I = C، ii = Dm، iii = Em، IV = F، V = G، vi = Am و vii° = Bdim.
یه نوازنده میگه «یک، چهار، پنجه تو C» و همه C و F و G میزنن. میگه «همین تو G» و همه عوض میکنن، بدون اینکه کسی اسم یه آکورد رو هم بگه.
همون هفتتا شغل تو دوتا تنالیته.
degree: I ii iii IV V vi vii
in C: C Dm Em F G Am Bdim
in G: G Am Bm C D Em F#dimmajor, minor, minor, major, major, minor, diminished
تو همهی تنالیتههای ماژور همین ترتیبه.چون همهی گامهای ماژور یه الگوی قدم دارن، آکوردهایی که روشون ساخته میشن همیشه با همین ترتیب درمیان. یه بار حفظش کن، تو هر دوازدهتا تنالیته جواب میده.
خودت رو امتحان کن
سرپرست گروه میگه «یک، چهار، پنج تو G». سارا چه آکوردهایی بزنه؟
- G، A، B
- G، C، D
- G، Am، Bm
- C، F، G
جواب رو ببین
G، C، D
آره. تو سل ماژور نت اول و چهارم و پنجم میشن G و C و D، و I و IV و V هر سه ماژورن.
سهتا شغل
خونه، بیرون، و تنش
I خونهست. آهنگها معمولاً از اونجا شروع میشن و تقریباً همیشه همونجا تموم میشن. IV بیرون رفتنه: یه قدم راحت از خونه بیرون، بدون عجله برای برگشتن. V تنشه: مثل یه سؤاله، و جوابی که میخواد I ـه. یه حجم عظیم از موسیقی فقط همین سهتا شغله با ترتیبهای مختلف.
تو C: اول C بزن، بعد F؛ حس راه افتادن میده. G بزن و نگهش بده؛ انگار خم شدی جلو. دوباره C بزن؛ حالا میتونی نفست رو بدی بیرون.
نت محسوس یا راهنما (Leading Tone)
نت هفتم گام ماژور که نیمپرده پایینتر از خونهست. نیمپرده کوتاهترین فاصلهی ممکنه، برای همین این نت انگار به در خونه تکیه داده. آکورد V این نت رو تو خودش داره، و دلیل اصلی اینکه V آدم رو میکشه سمت I همینه.
تو دو ماژور آکورد V میشه G B D. B نت محسوسه، نیمپرده زیر C. وقتی G میره به C، اون B همون نیمپرده رو بالا میره و میرسه به C و تنش آزاد میشه.
جملهای که با «و…» تموم میشه
تموم کردن آهنگ روی V مثل اینه که جمله رو روی «و…» قطع کنی. همه منتظر بقیهش میمونن. تموم کردن روی I نقطهی آخر جملهست. IV بیشتر مثل ویرگوله: یه مکث که بعدش هر جایی میشه رفت. جایی که این تشبیه جواب نمیده: برای اینکه جملهی ناتموم رو حس کنی باید اون زبان رو بلد باشی، ولی کسی که یه نت هم موسیقی نخونده V حلنشده رو همونقدر قوی حس میکنه.
خودت رو امتحان کن
یه گروه تو تنالیتهی C میزنه، آهنگ رو روی آکورد G تموم میکنه و وایمیسه. بیشتر شنوندهها حس میکنن آهنگ هنوز کامل تموم نشده.
جواب رو ببین
درست
درسته. G تو تنالیتهی C همون V ـه. B رو تو خودش داره، یعنی نت محسوس، که هنوز داره به سمت C خم شده. بدون آکورد I آخر، سؤال پرسیده شده و جوابی نیومده.
«Twinkle Twinkle» تو C، با یه آکوردگذاری ساده.
هر خط دو ضربه.
words chord job
Twin-kle C I
twin-kle C I
lit-tle F IV
star C I
How I F IV
won-der C I
what you G V
are C Iفقط سهتا آکورد: I و IV و V.
تنها V درست قبل از I آخر میاد.خونه، یه قدم بیرون و برگشت، یه قدم دیگه بیرون و برگشت، بعد یه لحظه تنش روی «what you» و در روی «are» بسته میشه. بیشتر آهنگها همین قصهن، فقط طولانیتر.
خودت رو امتحان کن
امید یه آهنگ میزنه که توالیش I–V–vi–IV تو تنالیتهی C ـه: C، G، Am، F. خواننده میگه بیارش تو G. چی بزنه؟
- G، D، Em، C
- G، D، Am، F
- G، C، D، Em
- D، A، Bm، G
جواب رو ببین
G، D، Em، C
درسته. تو سل ماژور I میشه G، V میشه D، vi میشه Em و IV میشه C. همون شغلها با حرفهای جدید.
دوتا توالی که همهجا میشنوی
I–IV–V
هر سه ماژورن، پس صداش روشن و محکمه. ستون فقرات بلوز، راکاندرول قدیمی، آهنگهای فولک و آهنگهای بچگونهست. تو C: C، F، G.
I–V–vi–IV
vi رو اضافه میکنه، یعنی آکورد خونهی مینور نسبی درس ۶؛ برای همین یه ذره دلتنگی میاد توش. معمولاً هر میزان یه آکورد و هر چهار میزان یه دور. تو C: C، G، Am، F.
خودت رو امتحان کن
تو تنالیتهی C هر آکورد رو به شغلش وصل کن
جواب رو ببین
- C → I: خونه، جایی که آهنگ میتونه تموم بشه
- G → V: تنشی که میخواد حل بشه
- F → IV: یه قدم راحت بیرون از خونه
- Am → vi: فامیل مینور خونه
خودت رو امتحان کن
نیکا داره یه آهنگ تو دو ماژور مینویسه. کدوم آکوردها مال همین تنالیتهن؟
- Dm (D F A)
- D (D F# A)
- Am (A C E)
- Fm (F Ab C)
- G (G B D)
- E (E G# B)
جواب رو ببین
تو تنالیتهی C هست: Dm (D F A), Am (A C E), G (G B D)
یه نت از بیرون داره: D (D F# A), Fm (F Ab C), E (E G# B)
مرور درس
- عددهای رومی آکوردها رو با جاشون تو تنالیته اسم میبرن: حرف بزرگ برای ماژور، کوچیک برای مینور.
- همهی تنالیتههای ماژور همین ترتیب رو دارن: I ii iii IV V vi vii°.
- I خونهست، IV یه قدم راحت بیرونه، و V تنشیه که میخواد برگرده به I.
- V آدم رو میکشه خونه چون نت محسوس رو داره؛ نیمپرده زیر نت خونه.
- برای عوض کردن تنالیته عددها رو نگه بده و ترجمهشون کن: I–V–vi–IV تو C میشه C G Am F و تو G میشه G D Em C.